Jest to polski zespół punkrockowy założony w 1978 roku w Ustrzykach Dolnych.
Zespół początkowo wykonywał typową muzykę punkrockową i z tym nurtem jest powszechnie utożsamiany, z czasem jednak wykształcił własny styl bliższy szeroko pojętemu rockowi. Przez pierwsze lata swojej działalności zespół zajmował się graniem coverów utworów grup takich jak Black Sabbath, Deep Purple czy Led Zeppelin. W roku 1978 kapela przyjmuje nazwę KSU, od tego czasu grupa zaczęła grać punk rocka. Członkowie zespołu napisali w tym czasie list do Radia Wolna Europa z prośbą o emisję zagranicznej muzyki rockowej (Sex Pistols, The Damned). Wokalista KSU, Siczka, w 1983 został wcielony do Pierwszego Warszawskiego Pułku Czołgów Średnich im. Bohaterów Westerplatte. Służba w jednostce stała się dla niego inspiracją do napisania utworów takich jak: 1944, Po drugiej stronie drzwi, Skazany na 716 dni czy Umarłe drzewa.
W 1988 podczas jednego z koncertów grupa została zauważona przez właściciela studia RSC, Andrzeja Wiśniowskiego. W maju tego samego roku grupa nagrał swój debiutancki album Pod prąd. Utwory zawarte na kasecie trafiły do rozgłośni radiowych, zespół zyskiwał coraz większą popularność oraz sporo koncertował. Pod koniec lat 80. powstał drugi album zespołu, Ustrzyki.
Obecny skłd: Eugeniusz Siczka Olejarczyk – śpiew, gitary, muzyka (od 1977) Leszek Dziaro Dziarek – perkusja, chóry, programowanie (1999-2003, od 2007) Piotr Lego Leszega – gitary, instrumenty klawiszowe, programowanie (od 2009) Łukasz Luc Zawada – gitara basowa
C.C. Catch - Caroline Catherine Müller, piosenkarka wykonująca muzykę pop disco. Podczas pewnego występu grupy Optimal, które miejsce miało w Hamburgu, zainteresował się nią Dieter Bohlen (zespół Modern Talking). Dieter Bohlen postanowił nawiązać współpracę i dał jej do wykonania utwór "I Can Lose My Heart Tonight". W lipcu 1985 ukazał się singel z tą piosenką. Kolejny singel ('Cause You Are Young) oraz debiutancki album Catch The Catch ukazały się w 1986. Choć we współpracy z kompozytorem wydała razem 5 albumów, ich współpraca zmierzała do końca. Pod koniec dekady lat 80. piosenkarka zakończyła współpracę z Bohlenem i wyjechała do Wielkiej Brytanii, aby tam kontynuować karierę muzyczną, zmieniając swój styl. No swojej stronie internetowej poinformowała o zakończeniu swojej kariery.
Zespół utworzony został w 1975 w Londynie, który
uważany
jest za inicjatora ruchu punk i muzyki punkrockowej w Wielkiej Brytanii, a w następstwie rozwoju rocka alternatywnego. Jego pierwszy okres działalności trwał niecałe dwa i pół roku. W tym czasie muzycy nagrali cztery single i album. Przez całą karierę, która trwa do dziś (z krótkimi lub długimi przerwami), zespół tworzy czterech muzyków: wokalista Johnny Rotten, gitarzysta Steve Jones, basista Glen Matlock (w latach 1977-1978 zastępowany przez Sid'a Vicious'a) oraz perkusista Paul Cook.
Początki Sex Pistols sięgają roku 1973, kiedy w Londynie powstał zespół The Strand, założony przez trzech nastolatków, wywodzących się z klasy robotniczej: wokalisty Steve'a Jones'a, gitarzysty Wally'ego Nightingale oraz perkusisty Paul'a Cook'a. W sierpniu 1975 Bernard Rhodes – ówczesny współpracownik McLarena (późniejszy menedżer The Clash) – spotkał spacerującego po King's Road Johna Lydona. Po krótkiej rozmowie umówili się na wieczorne spotkanie w pobliskim pubie, na którym stawili się również Jones i Cook Lydon zaimprowizował do piosenki School's Out Alice'a Cooper'a puszczonej z szafy grającej. John Lydon perzyjął przezwisko Johnny Rotten, a sam zespół przyjął nową nazwę: Sex Pistols. We wrześniu McLaren wynajął i opłacił salę prób, i w tym składzie muzycy zabrali się za tworzenie materiału. Pierwszy występ publiczny Sex Pistols miał miejsce 6 listopada 1975 w Saint Martins College w Londynie u boku zespołu Adam'a Ant'a, Bazook'a Joe. Występ zakończył się bójką obu zespołów.
Muzycy: Johnny Rotten – wokal (1975-1978, 1996, 2002-2003) Steve Jones – gitara, wokal (1975-1978, 1996, 2002-2003) Glen Matlock – gitara basowa (1975-1977, 1996, 2002-2003) Paul Cook – perkusja (1975-1978, 1996, 2002-2003) Sid Vicious – gitara basowa, wokal (1977-1978)
Zespół Queen utworzony w 1970 w Londynie przez Briana Maya, Rogera Taylora i Freddiego Mercury'ego. Ich odznacza się różnorodnością brzmienia, sprawiającą, że zespół trudno jest przypisać do konkretnego stylu, większa część utworów nosi cechy rocka i jego odmian oraz, w lekkim stopniu muzyki pop. Skład:
John Deacon – gitara basowa, instrumenty klawiszowe (w zespole od 1971, formalnie nadal jest członkiem, jednak zawiesił swą czynną działalność w 1997)
Brian May – gitary, śpiew, instrumenty klawiszowe
Freddie Mercury – śpiew, instrumenty klawiszowe, gitara (zmarł w 1991)
Roger Taylor – perkusja, śpiew, instrumenty perkusyjne, instrumenty klawiszowe, gitara
Punktem zwrotnym kariery Queen był singel "Killer Queen", promujący następny album, Sheer Heart Attack. Od tej pory popularność zespołu rosła gwałtownie, zwłaszcza w Japonii, gdzie nowy album trafił na pierwsze miejsce w zestawieniach. Sheer Heart Attack stanowił przełom w muzycznym stylu Queen – wcześniejsze albumy miały wyraźne cechy rocka progresywnego, tutaj mamy do czynienia z muzyką lżejszą i łatwiejszą w odbiorze. Trend ten stał się jeszcze wyraźniejszy na następnym albumie.W teledysku do "Play the Game" Freddie Mercury po raz pierwszy wystąpił publicznie z wąsami, co spotykało się z gwałtowną krytyką ze strony fanów.9 grudnia 1980, podczas koncertu na Wembley Queen wykonał utwór Johna Lennona, który dzień wcześniej zginął zastrzelony przez psychopatę.W 1984 ukazał się album The Works, promowany przez takie single, jak "Radio Ga Ga" czy "I Want to Break Free". Stanowił on powrót do tradycyjnego brzmienia Queen .W 1986 roku zespół nagrał i wydał album A Kind of Magic.Wycofanie się Mercury'ego z życia publicznego w 1988 szybko zostało zauważone przez prasę. Zaczęły się rozchodzić pogłoski, że wokalista Queen poważnie choruje. Mimo rzeczywiście pogarszającego się stanu zdrowia, Mercury kontynuował pracę nad kolejnymi nagraniami z zespołem. 23 listopada 1991 Freddie Mercury podał do publicznej wiadomości, za pośrednictwem Press Association, oświadczenie o swojej chorobie. Nieco ponad 24 godziny później umarł w swoim domu w Kensington w Londynie.Krótko po śmierci Mercury'ego został wydany specjalny singiel – "Bohemian Rhapsody" / "These Are the Days of Our Lives". Przychód ze sprzedaży płyty (około 1 miliona funtów) został przeznaczony na walkę z AIDS.
Mimo śmierci Mercury'ego , zespół nie rozwiązał się. Od 2004 do 2009 roku Brian May i Roger Taylor współpracowali z Paulem Rodgersem i działali pod szyldem Queen + Paul Rodgers.
Amerykański zespół punkrockowy (prekursor horror punku) założony w roku 1977 w Lodi w stanie New Jersey przez wokalistę Glenn'a Danzig'a i basistę Jerry'ego Only. Za nazwę rozmiłowanym w punk rocku i horrorach młodzieńcom posłużyła nazwa ostatniego filmu z udziałem Marilyn Monroe Skłóceni z życiem.Skład zespołu, co jakiś czas ulegał zmianie, głównie po tym jak Glenn robił "czystki" w zespole. Zespół rozpadł się w Halloween roku 1983, kiedy to odbył się jego ostatni koncert. Przez 9 lat Jerry walczył z Glenem o prawa do nazwy. W 1995 roku udało mu się z Danzigiem wygrać. Od tej pory Jerry mógł używać nazwy, a Glenn zachował prawa do starszych utworów zespołu.
Styl gry stanowi groteskowe połączenie klasycznego punk rocka w stylu Ramones, psychodelicznych niekiedy zaśpiewek Iggy'ego Pop'a i chaosu właściwego grupy The Sex Pistols. Teksty nawiązują na ogół do motywów z horrorów czy surrealistycznych sytuacji. Na scenie towarzyszą temu ostre efekty świetlne i kłęby dymu. Wrażenie robi także oryginalny, nieco gotycki, image zespołu – ciemne, skórzane stroje, rękawice, obroże i inne części stroju zaopatrzone w kolce. Członkowie zespołu nosili także charakterystyczne grzywki zwane devilockami i makijaż rodem z horrorów.
Crimson Ghost Skull, czyli symbol The Misfits, a zarazem symbol rock'n'rolla. Owa piracka czaszka, obok języka Rolling Stonesów i motocyklowych kurtek Ramones weszła na stałe do młodzieżowej kultury jako symbol, który stał się charakterystyczny już nie tylko dla tego zespołu. Dla rock'a.
Brazylijska grupa muzyczna wykonująca death metal i thrash metal, powstała w 1984 z inicjatywy Maxa i Igora Cavalerów.
Styl muzyczny grupy ewoluował na przestrzeni czasu - poczynając od death metalu, poprzez thrash, po groove metal, którego Sepultura jest jednym z prekursorów.
Grupę założyli w 1984 w Belo Horizonte gitarzysta i wokalista Max Cavalera oraz jego brat Igor, perkusista. Skład uzupełnili basista Paulo Jr. i gitarzysta prowadzący Jairo T. Jako nazwę dla grupy przyjęli słowo sepultura - w języku portugalskim oznaczające grobowiec. W 1985 zespół podpisał kontrakt z miejscową wytwórnią Cogumelo Records, która wydała ich pierwszą EP-kę zatytułowaną Bestial Devastation.
W 1986 pojawił się pierwszy album długogrający Sepultury, Morbid Visions. Na obu albumach zespół prezentował ciężkie, prymitywne death metalowe brzmienie. Po wydaniu płyty z zespołu odszedł Guedes, a na jego miejsce został przyjęty Andreas Kisser.
Wydany w następnym roku drugi album Schizophrenia dał grupie rozgłos wystarczający do podpisania kontraktu z czołową amerykańską wytwórnią muzyczną Roadrunner Records. Obecni członkowie: Derrick Green - śpiew(od 1997) Andreas Kisser - gitara (od 1986) Paulo Jr. - gitara basowa (od 1984) Eloy Casagrande - perkusja (od 2011)
Samantha Karen "Sam" Fox, znana także jako Sam Fox -brytyjska piosenkarka, modelka i aktorka. W swoim muzycznym dorobku ma takie przeboje jak "Touch Me (I Want Your Body)" ,"Do Ya Do Ya (Wanna Please Me)" ,"Nothing's Gonna Stop Me Now" , ."I Wanna Have Some Fun" i "I Only Wanna Be with You" . W połowie lat 80. rozpoczęła karierę muzyczną. Nagrany w 1986 roku pierwszy przebój "Touch Me (I Want Your Body)" trafił od razu na czołowe miejsca europejskich list przebojów. Drugi singel, "Do Ya Do Ya (Wanna Please Me)", znalazł się na dziesiątej pozycji w Wielkiej Brytanii. Pochodziły one z debiutanckiego albumu Samanthy, Touch Me. Rok później wydana została druga płyta, Samantha Fox, z kolejnym hitem "Nothing's Gonna Stop Me Now" i balladą "True Devotion". Przy jej nagrywaniu Fox współpracowała z grupą producencką Stock Aitken Waterman. Piosenkarka wystąpiła gościnnie jako Samantha Steele w sitcomie Charles in Charge i zadebiutowała na kinowym ekranie rolą Charleen w komedii sensacyjnej Three Kinds of Heat. W roku 1988 wydała album I Wanna Have Some Fun. Znalazł się na nim cover "I Only Want to Be with You" Dusty Springfield. .W 2003 roku, po wielu latach spekulacji na temat orientacji seksualnej Fox, artystka dokonała coming outu we własnej autobiografii, przyznając się do związku, jaki łączył ją z jej menedżerką Myrą Stratton. W 2004 roku razem z piosenkarzem o pseudonimie Günther nagrała nową wersję hitu "Touch Me". Jesienią 2005 wydany został jej kolejny album Angel with an Attitude, promowany w Australii trasą Countdown Tour.
